و اگر بخواهد از آن سلب مىنمايد . 16 - كليب بن معاويه اسدى گويد : حضرت صادق عليه السّلام فرمود : بنده‌اى صبح مؤمن و شب كافر است ، و يا صبح كافر و شب مؤمن مىباشد ، گروهى هم ايمانشان عاريه هست و بعد از آنها سلب مىگردد ، و بعد فرمودند : فلانى از آنها هست . 17 - ابو الحسن عليه السّلام فرمود : خداوند پيامبران را بر نبوت خلق كرد و همواره پيامبر هستند ، و مؤمنان را هم مؤمن آفريد و آنها پيوسته مؤمن مىباشند ، و گروهى را هم ايمان عاريه داد و هر گاه بخواهد از آنها سلب مىكند و يا كامل مىگرداند ، آيه مستقر و مستودع ناظر به همين معنى مىباشد بعد فرمود و فلانى ايمانش عاريه بود و هنگامى كه به ما دروغ بست ايمانش سلب شد . 18 - على عليه السّلام در يكى از خطبه‌هاى خود فرمود : ايمان گاهى مستقر و ثابت است و در دلها جاى دارد ، و گاهى هم عاريه مىباشد و براى مدتى معلوم در دل‌ها و سينه هست و بعد از آن زائل مىگردد ، و اگر از كسى خوشتان نمىآيد صبر كنيد تا هنگام مرگش فرا رسد ، در آن هنگام شما مىتوانيد از حقيقت آگاه شويد و از وى برائت حاصل كنيد . هجرت به همان تعريف اول خود باقى هست ، خداوند نيازى ندارد كه امت عقائد خود را پنهان كند و يا آشكار نمايد ، هجرت بر كسانى اطلاق مىشود كه حجت خدا را در روى زمين بشناسند ، هر كس آن را شناخت و به او اعتقاد پيدا كرد ، او را مهاجر مىگويند . كسى كه حجت را ديده و حق به او ابلاغ شده مستضعف ناميده نمىشود ، زيرا او با گوشهاى خود حق را شنيده و دلش هم اطلاع پيدا كرده است ، امر ما سخت و مشكل مىباشد جز مؤمنانى كه خداوند دل آنها را آزمايش كرده كسى توانائى ندارد آن را تحمل كند ، حديث ما را فقط سينه‌هاى مطمئن و عقل‌هائى استوار درك مىكنند .